اتیسم علت واحدی ندارد. زمانی تصور میشد که اختلال روانشناختی ناشی از تجارب تروماتیک (ضربه به سر)، منجر به انحراف هیجانی و اجتماعی میشود که این صحیح نیست. امروزه، پژوهشگران معتقدند که احتمالاً چندین ژن، ترکیب با عوامل محیطی، در ایجاد اتیسم دخیل باشند. همچنین بعضی مطالعات در افراد اتیسم، نابه هنجاریهایی در چندین ناحیه مغزی شامل مخچه، آمیگدال (بادامه) و هیپوکامپ را نشان دادهاند. این یافتهها قابل توجه و مهم هستند و نیاز به مطالعه بیشتری دارند.
شیوع اختلال طیف اتیسم
میزان شیوع اختلالات طیف اتیسم در دو دههی گذشته در سراسر جهان افزایش زیادی داشته است و به طور کلی اعتقاد بر این است که اتیسم در حال افزایش است.
پژوهشهای ۲۰ سال گذشته تاکنون نشان دادهاند که شیوع اختلال اتیسم به دلایل مختلفی در حال افزایش است. در اوایل دههی اخیر برآورد میشد که شیوع این اختلال ۱ در 100 نفر باشد. این میزان در سالهای اخیر رو به افزایش بوده است، به طوری که طبق آخرین پژوهشها این آمار در سال ۲۰۰۹ میلادی ۱ مورد در هر ۹۱ نفر در آمریکا و یک مورد در هر ۶۶ نفر در انگلستان گزارش شده است. همچنین در آخرین ویرایش راهنمای آماری و تشخیصی اختلالات روانی آمریکا، شیوع آن، 1 به ۵۹ ذکر شده است.
تاکنون هیچ مطالعهی جامعی در زمینهی شیوع این اختلال در کشور ما صورت نگرفته است. با این حال مطالعات شیوع شناسی در ایران، آمار 1 به 100 بین کودکان گزارش میدهد. اختلال طیف اتیسم تبدیل به یکی از همه گیرترین اختلالات رشدی شده است.